Gazetemiz Muhabirlerinden Cengiz Cengiz ile fahri muhabirimiz Suzan Divitçi, teknoloji karşısında yok olmaya yüz tutmuş meslekler arasında yer alan ‘Bakırcılık’ ile ilgili yaptıkları araştırmada mesleğin son ustaları ile buluştular. Dünden bu güne Bakırcılık konusunu ele alan röportajda muhabirlerimiz, mesleğin Kültür Bakanlığı çerçevesinde yaşatılması yönünde talepler aldılar.

ŞANLIURFA’da unutulmaya yüz tutmuş olan bakırcılık sanatını ve bu sanatın inceliklerini araştırdık. Bu araştırma sırasında yıllarını bu mesleğe harcamış ve mesleğine nerdeyse âşık olan Mahmut Çirkin'le tanıştık.

Bakırcı Mahmut usta 1939 doğumlu olup bu mesleğe dayısının yanında zamanını geçirmek amaçlı gidip gelirken tanımış. Sevmiş ilgisini çekmiş ve bu mesleğe gönlünü o zaman vermeye başlamış.  Zaman içinde çıraklık yapmaya başlayan Mahmut usta askerlik dönemi gelince bu sanatı öğrenmeye ara vermiş ve askerden döner dönmez ise dayısının yanından ayrılıp üç erkek kardeşi ile birlikte küçük bir işletme açmış. Kısa bir süre sonra büyük kardeşleri yanından ayrılmış ve Mahmut usta küçük kardeşi Mehmet Çirkin ile bu işi yürütmeye karar vermiş. O günden bu güne iki kardeş hiç ayrılmadan bu işi sürdürmüş.

Mahmut usta, 50 yıldır evli. 2'si kız 3'ü erkek olmak üzere 5 çocuk babası bir bakırcı ustası. Bakırcılık sanatında çıraklık dönemini de sayacak olursak 57 yıldır bu işi yapan bir emekçi.  Kendisinden sanatıyla ilgili bilgiler almak istediğimizde bu unutulmaya yüz tutan sanatı öğrenmek isteyip okurlarla paylaşmak istediğimizi öğrenince ki sevinci görülmeye değerdi.

Mahmut usta bakırcılık sanatında yapılan birçok şey olduğunu bunları anlatmanın çok uzun süreceğini belirterek birtakım el sanatlarını ve bunların ne emeklerle yapıldığını anlattı. Bunlardan bazıları: Bulgur kazanı: yaklaşık üç günde yapımı süren kazan ortalama 25-30 kilo civarında bir ağırlıkta bulunuyor.

Teşt: hamur yapımında kullanılan teşt yaklaşık olarak 10 kilo ve yapımı iki günü alıyor. Aş kazanı: yemek yapımında kullanılan kazanın yapımı iki gün sürüyor ve 3-4 kilo civarında bir ağırlığa sahip.

Kuplu tava: bu kazanda genellikle eskiden pilav pişirilirdi ayrıca Frenk tava ve kazan kebabının da pişirildiği olurdu.

Köfte leğeni: yapımı iki gün süren köfte leğeni birtakım hususlara göre büyük; orta ve küçük leğen olmak üzere çeşitlere ayrılır böyle ayrılma nedeni ise akşamki misafirler; hane halkı gibi özelliklerden ileri geliyor. Genellikle tavanı ince dövülen leğen bulgurların tam olabilmesi açısından önem taşıyor.

Bakırcılık sanatının kalmadığını bu sanatın gün geçtikçe unutulmaya yüz tuttuğunu acı bir şekil-de dert yanarak anlattı. Mahmut usta ya şimdiki bu sanatın Urfa'daki öneminin gittikçe neden azaldığını sorduğumuzdaysa bu işin önceden bir karşılığının olduğu ve bunun alındığını şimdiyse bu işten bir kazanç sağlanmadığı için çırak yetiştirilemediğini öğrendik. Çırak yetiştirile-meme nedeninde hem bu işe rağbet olmadığından hem de gönüllü gelen olsa bile bu işi öğretecek kimsenin olmadığından dert yakındı. Bun-dan 10 yıl öncesine kadar bakırcılar çarşısında 70- 80 dükkan olduğunu bunların gelişen teknoloji ve sanayiyle eski değerini kaybettiğini şimdilerde bu sanatı yapan tek kişinin kendisi olduğu-nu diğer bakırcıların sadece kabartma işiyle uğraştığını dile getiren Mahmut usta yanında beş çırak yetiştirdiğini kazanç sağlayamadığın-dan dolayı onlara emeklerinin karşılığını veremediğinden dolayı işten ayrıldıklarını da anla-tırken bu durumdan büyük üzüntü duyduğunu belirtti. Bu duruma ek olarak gelen turistlerin el işlerine hayran kaldıklarını fakat beğendikleri el işlemelerini yanlarında götürmenin zor olması nedeniyle pek yanaşmadıklarını da sözlerine ekleyerek tüm bu olumsuzluklara karşı mesleğini çok sevdiğini zahmet çektiğini çekiç seslerinin ruhunu dinlendirdiğini her şeyin para olmadığını önemli olanın insanın sevdiği işi yapmasıdır diyerek bu zaman içinde dışarıdan gelen bir çok komutan ve başka insanlarla tanışmanın kendi-sini sevindirdiğini belirterek Maddiyata değil maneviyata önem verdiğini sözlerine ekleyerek röportajımızı bitirmiş olduk.